Verkopen op een makersmarkt
Inhoud
Deze pagina legt de regels in Frankrijk uit. In andere landen gelden andere regels, en in Alraune vul je je eigen regels in (Instellingen → „Mijn belastingregels”).
Een makersmarkt levert verkopen op, maar ook ontmoetingen, contacten voor maatwerkopdrachten en directe reacties op je stukken. Het kost ook iets: de kraam, de reis, een hele dag. Om het de moeite waard te maken, moet je vooraf weten hoeveel je moet verkopen.
1. Je break-evenpunt
Dat is het aantal stuks dat je moet verkopen om de kosten van de dag terug te verdienen. Het hangt af van wat elk stuk je oplevert als materiaal en sociale bijdragen betaald zijn:
te verkopen stuks = kosten van de dag ÷ (verkoopprijs − materiaal − bijdragen)
Voorbeeld: een kraam van € 40, kaarsen verkocht voor € 18 die je € 5,50 aan materiaal en verpakking kosten, en € 2,21 aan bijdragen (12,3% in het Franse micro-ondernemersstelsel). Elke kaars levert € 10,29 op, dus je hebt er 4 nodig om de kraam terug te verdienen (40 ÷ 10,29 ≈ 3,9). Je maaktijd (20 minuten per kaars) is geen uitgave: hij laat zien wat je uur je oplevert, hier ongeveer € 31 per uur vóór de kosten van de dag. Tel de reis en je maaltijd bij de kosten van de dag voor een volledig break-evenpunt.
2. Je markten kiezen
- Het publiek: een kerstmarkt haalt niet dezelfde omzet als een rommelmarkt in de buurt.
- De andere standhouders: de enige zijn die aanbiedt wat jij maakt, is een troef; de vijfde zijn veel minder.
- De prijs van de kraam afgezet tegen je break-evenpunt: een dure kraam op een drukke markt kan meer waard zijn dan een gratis kraam op een lege.
Noteer na elke markt de omzet en het aantal verkochte stuks: na een paar data weet je welke je opnieuw doet.
3. De papieren die je nodig hebt (in Frankrijk)
- Een SIRET-nummer: in Frankrijk is het verkopen van je creaties, zelfs één keer per jaar, een aangegeven activiteit. De meeste organisatoren vragen het bij de inschrijving (zie je creaties legaal verkopen).
- Een beroepsaansprakelijkheidsverzekering: vaak verplicht gesteld door de organisator; ze dekt schade die je kraam of je producten veroorzaken.
- Toestemming om ter plaatse te verkopen: op een georganiseerde markt wijst de organisator of de gemeente de plek toe. Om buiten je eigen gemeente te verkopen was daarnaast een kaart voor ambulante handel (carte de commerçant ambulant) verplicht; een hervorming uit 2026 voorziet in de afschaffing ervan. Controleer of ze nog gevraagd wordt op entreprendre.service-public.gouv.fr (in het Frans) of bij je ambachtskamer (chambre de métiers).
- Zichtbare prijzen: de prijs van elk stuk vermelden is verplicht.
4. De voorraad die je meeneemt
Neem je best verkopende modellen in flinke aantallen mee, een paar duurdere stukken als blikvanger en kleine prijzen voor impulsaankopen. Neem meer mee dan je break-evenpunt, maar niet je hele voorraad: een overvolle tafel leest slecht. Een paklijst (stuks om te maken, etiketten, wisselgeld, verpakking) voorkomt vergeten dingen op het laatste moment.
5. Op de dag zelf
- Goed zichtbare prijzen: veel mensen durven het niet te vragen.
- Pinbetaling naast contant geld: een mobiele pinautomaat voorkomt gemiste verkopen.
- Visitekaartjes of een QR-code naar je webwinkel en je Instagram.
- Een schrift of een app om elke verkoop in de loop van de dag te noteren.
6. De balans
Dezelfde avond nog: omzet, verkochte stuks, kosten (kraam, reis, maaltijd) en wat je echt overhoudt. Tel de maatwerkopdrachten erbij die je ter plaatse hebt aangenomen: die horen vaak bij de echte winst van een markt.
Een eenvoudige kassa voor je markten
Vóór de markt toont het overzicht „Voor te bereiden” in Alraune wat je nog moet maken en inpakken. Op de dag zelf is de kassa aan het evenement gekoppeld: je tikt de verkochte stuks aan, je int, en de „Dagbalans” telt de kraam maar één keer.